Na zes seizoenen FC Utrecht verruilde Sander van de Streek in 2023 de Domstad voor het Turkse Antalyaspor. Samen met zijn gezin koos hij voor het avontuur, een andere cultuur én voetballen in de Süper Lig. De 32-jarige middenvelder geniet met volle teugen, maar is zijn oude liefde niet vergeten. “Ik heb genoten van de Europese voorrondes.”
Het is half februari. Terwijl een deel van Nederland nog maar eens wordt getrakteerd op een flinterdun laagje sneeuw, loopt Sander van de Streek in een t-shirt over straat. In het zuidwesten van Turkije is het achttien graden. “Dat is één van de voordelen van wonen in Antalya”, klinkt het direct enthousiast. “Twee maanden per jaar is het koud én twee maanden per jaar is het te warm. Maar in die periode zijn we toch vaak op trainingskamp. Deze periode is het heerlijk. We hebben wat later getraind, zodat de jongens die meedoen aan de ramadan ’s middags kunnen uitrusten. Zelf woon ik aan het strand. Dadelijk loop ik over de boulevard en haal ik m’n kinderen op van school. Het leven is hier zo slecht nog niet.”
De voormalig nummer tien van FC Utrecht is neergestreken aan de Turkse Rivièra. Jaarlijks stappen honderdduizenden Nederlanders in het vliegtuig op zoek naar zon, zee, strand en vertier. Voor Van de Streek is het dagelijkse kost. “Dat is natuurlijk mooi meegenomen. Mijn vrouw heeft het naar d’r zin. Op social media (@carinevandestreek) laat ze zien hoe wij hier leven en hoe mooi Turkije is. En de kinderen hebben zich snel aangepast. Ze spreken inmiddels drie talen. Dat gaat ontzettend goed. Het Turkse voetbal is intens. De mensen zijn gepassioneerd, emotioneel betrokken. Het voetbal is van een goed niveau. Nee, ik heb geen moment spijt gehad van deze keuze.”
FC Utrecht
Zo vanzelfsprekend was het niet dat Van de Streek in Turkije terecht zou komen. We gaan terug naar de zomer van 2023. De aanvallende middenvelder heeft op dat moment 212 officiële wedstrijden voor FC Utrecht achter zijn naam staan. In die duels weet hij 57 keer te scoren en 23 assists af te leveren. In zes jaar tijd groeit Van de Streek uit tot absolute basisspeler én publiekslieveling. Die zomer loopt hij uit zijn contract. Er ligt een aanbieding om te verlengen, maar de middenvelder twijfelt.
“Ik heb altijd gezegd dat ik nog eens naar het buitenland wilde gaan. Het was écht een lastige keuze. Ik heb heel erg lang getwijfeld. FC Utrecht deed een goed aanbod en het is ook echt mijn club. FC Utrecht en de supporters zijn altijd goed voor me geweest. Dat wilde ik niet zomaar opgeven. Tegelijkertijd was ik op zoek naar die prikkel. In Nederland wist ik dag in dag uit wat er ging gebeuren. Als we op zondag een wedstrijd speelden, was ik op woensdag vrij. En de stadions heb je ook allemaal wel een keer gezien. In Turkije is alles anders. Win je een wedstrijd, dan komt de trainer emotioneel de kleedkamer binnen en heb je twee vrije dagen. Bovendien is het bijzonder om uit tegen bijvoorbeeld Galatasaray of Fenerbahçe te spelen.”
“Die zomer waren er meer opties. Ja, ik kon naar de zandbak. Wilde ik FC Utrecht daarvoor verlaten? Bovendien ging mijn gezin mee. Het totaalplaatje moest goed zijn. Goed voetbal, een andere cultuur, goed weer. Dat vond ik in Turkije. Nuri Şahin was trainer van Antalyaspor. Uit dat eerste gesprek sprak heel veel vertrouwen. Uit zijn verhaal bleek dat hij beelden van mij had bekeken. Ze waren op zoek naar een type Sander van de Streek. Een nummer tien? In feite speelde ik als één van de twee nummers acht. Maar die eerste maanden ging het echt heel goed.”
Trainers
In Nederland leerden we Van de Streek vooral kennen als een typische nummer tien. Een positie die de man uit Barneveld in Turkije opvallend weinig in mocht vullen. Şahin vertrok tussentijds naar Borussia Dortmund en een Turkse trainer nam het over. En dat was niet de laatste trainerswissel.
“In Turkije heb je als trainer iets minder krediet dan in Nederland”, lacht Van de Streek. “Dit seizoen ben ik alweer aan mijn derde trainer toe. Na het vertrek van Şahin kwam er een Turkse trainer. Die had een iets andere aanpak. Minder tactisch. Gewoon elf tegen elf en zorg maar dat je wint. In die periode kwam ik op de bank terecht. Maar wat je dan ook wel leert, is dat je geduld moet hebben; je kans komt altijd weer.”
Zoals gezegd versleet Van de Streek in Turkije aardig wat trainers. Allemaal met een eigen voetbalvisie én een andere mening over de Nederlander. Speelde hij onder Şahin nog als één van de twee meest aanvallende middenvelders, onder een Braziliaanse trainer werd hij een valse nummer negen. “Een beetje tussen de spitspositie en nummer tien in. Vervolgens belandde ik uit het niets weer op de bank. Bij een andere trainer kreeg ik een hangende rol aan de linkerkant. Multi-inzetbaar, hè? Gelukkig loopt het nu goed. De huidige trainer gebruikt me vooral als spits. We hebben veel middenvelders en ik ben de meest aanvallende. Of dat een beetje lukt? Bij FC Utrecht heb ik er ook wel gespeeld. Ik heb onlangs twee keer gescoord. Het gaat beter met het team en met mijzelf.”
Het vraagt enige flexibiliteit. Van de Streek: “Ook dit seizoen heb ik op veel posities gespeeld. Als doelman? Nee, haha. Maar ook dat zou ik vast wel kunnen. John van den Brom noemde me ooit een soldaat: ‘Sander kan je overal neerzetten en geeft altijd honderd procent.’ Die mentaliteit komt me hier in Turkije goed van pas.”
Turkije
De teller in Turkije staat inmiddels op 93 wedstrijden. Dit seizoen nog zal Van de Streek toetreden tot de club van honderd bij Antalyaspor. Dat betekent overigens niet dat hij FC Utrecht heeft losgelaten. Integendeel. “In Turkije juich ik voor FC Utrecht”, klinkt het. “Ik ben sowieso een enorme voetballiefhebber, ik kijk veel wedstrijden. Maar ik heb iets bijzonders met FC Utrecht. Het is mijn club, ik heb er zes jaar gespeeld. Als we zelf niet hoeven te spelen, bekijk ik de wedstrijden van FC Utrecht. Ik heb genoten van vorig seizoen. Ja, misschien was het soms wat gelukkig, maar wat was het ontzettend knap dat ze als vierde eindigden. Deze zomer waren ze heel sterk. Het was heel gedisciplineerd. Het voetbal was goed en de dode spelmomenten waren echt een wapen. Ik heb genoten van die Europese voorrondes. Op dat soort momenten sta ik echt te juichen voor mijn cluppie. De laatste maanden ging het wat minder, maar de overwinningen tegen NEC en FC Groningen hebben het team goed gedaan.”
Van de Streek weet waar hij het over heeft. Van de huidige selectie heeft hij alleen een verleden met Mike van der Hoorn, Nick Viergever en Vasilis Barkas. Toch weet hij precies wie er op de backs staan en wie er in de spits speelt. ESPN en Ziggo staan geregeld aan in Antalya. “Ik heb écht een mooie tijd gehad in Utrecht. Natuurlijk is er veel veranderd. Zo gaat dat bij een voetbalclub. De jongens met wie ik vroeger zat te klaverjassen voetballen ergens anders. Dat heb je overigens dan weer niet hier in Turkije, klaverjassen. Met de buitenlandse spelers willen we nog wel eens een potje pokeren.”
Toekomst
Van de Streek is inmiddels 32 jaar en heeft nog een doorlopend contract in Turkije. Voorzichtig vragen we of hij al nadenkt over een terugkeer naar Nederland. Voor iemand die zo liefkozend praat over de VriendenLoterij Eredivisie én FC Utrecht, is het antwoord enigszins verrassend.
“Ik wil zo lang mogelijk voetballen. Ik ben een liefhebber, ik vind het spelletje te leuk. Dat kan prima in Turkije. De mensen zijn zo gepassioneerd, daar geniet ik van. Vervolgens zie ik wel wat er komt. Meestal hoor je dat spelers na een avontuur in het buitenland terugkeren naar Nederland. Eerlijk gezegd weet ik nog niet of wij weer in Nederland gaan wonen. Ik sluit het niet uit hoor, zeker niet. Maar door deze kans is onze blik op de wereld breder geworden. We genieten enorm van de dingen die we meemaken. Ik denk dat wij met ons gezin overal kunnen aarden. Zeker ook met onze kinderen, die erg goed Engels spreken. Natuurlijk is het belangrijk dat je op een dag gaat settelen, maar dit hoeft niet ons laatste avontuur in het buitenland te zijn. We gaan het zien.”
De toekomst zal het uitwijzen. Voorlopig focust Van de Streek zich op Antalyaspor en een beetje op FC Utrecht. “Ik blijf de club sowieso volgen”, besluit hij. “Ik kom niet heel vaak meer in Nederland, maar ik hoop nog eens een wedstrijd of een training te kunnen bezoeken. Ik hoop dat FC Utrecht de stijgende lijn van de laatste weken door kan trekken en weer mee kan doen om Europees voetbal. Dat maakt je toch een beetje trots.”
