Jarenlang droeg Dani de Wit (28) het shirt van tegenstander AZ. Nu is hij een vaste waarde bij FC Utrecht. In gesprek over leiderschap, het leven van een vakidioot en de tegenstander van vanmiddag. “Onze ambities zijn vergelijkbaar.”
Een thuiswedstrijd tegen de Alkmaar Zaanstreek-Combinatie. Voor veel spelers en supporters een wedstrijd met extra lading. De laatste jaren vormen FC Utrecht en AZ, samen met FC Twente, de vaderlandse subtop. De onderlinge duels zijn vaak spectaculair. Dani de Wit kan erover meepraten: namens AZ speelde hij zes keer tegen FC Utrecht. Opmerkelijk feitje: hij verloor geen enkele keer.
De statistieken van De Wit bij AZ zijn sowieso indrukwekkend. In de 188 officiële wedstrijden die hij voor AZ speelde, scoorde hij 46 keer, gaf hij 21 assists en droeg hij meer dan eens de aanvoerdersband. De aanvallende middenvelder van FC Utrecht was één van de leiders in een uiterst succesvolle periode van de club. Deze zondag staat hij voor de tweede keer als Utrecht-speler oog in oog met de Alkmaarders. “Ik heb als voetballer mooie stappen kunnen zetten bij AZ. Dat zal ik nooit vergeten,” begint De Wit. “Maar zondag telt alleen maar de winst. Zeker na het heenduel in Alkmaar.”
FC Utrecht verloor op 26 oktober met 4-1. “Het was één van mijn eerste competitiewedstrijden voor FC Utrecht. Het was wel gek om daar terug te keren. Moet je opeens de andere kleedkamer in. Maar ik heb vooral een vervelend gevoel overgehouden aan dat duel. We speelden niet goed, we verloren. Ik ben uit op revanche. Sportieve revanche.”
Bochum
De man tegenover ons zegt het vol overtuiging. Net als op het voetbalveld lijkt Dani de Wit maar één versnelling te hebben, en dat is de hoogste. In tegenstelling tot veel vakgenoten laat hij geen ruimte voor clichés en bijzinnen. Het maakt hem enorm geliefd bij de media. Maar ook in Stadion Galgenwaard heeft hij met zijn overgave en inzet al snel de harten veroverd. De man die deze zomer overkwam van VfL Bochum is een onbetwiste basisspeler en natuurlijke leider in het elftal van hoofdtrainer Ron Jans. Dat is volgens De Wit een natuurlijk proces. “Of ik één van de leiders ben bij FC Utrecht? Ik denk het wel. Maar er zijn er meer. Ofschoon dit mijn eerste seizoen is, heb ik al een aantal keer de aanvoerdersband mogen dragen. Daarin voel je het vertrouwen van de trainer. Het is een beloning voor hoe je je opstelt en de rol die je pakt in de groep. Het zit in me. Ik ben iemand die graag helpt en zijn mening geeft, altijd met de intentie om het goed te doen. Maar zo heb je nog wel meer leiders in deze groep. Samen hebben we één en hetzelfde doel: FC Utrecht vooruithelpen.”
Deze zomer kwam hij over van Bochum. Na een goede eerste seizoenshelft degradeerde Die Unabsteigbaren naar het tweede niveau. De Wit had meerdere opties in binnen- en buitenland, maar koos voor Utrecht. “Het was heel leerzaam in Duitsland. Een andere omgeving, andere cultuur en andere mensen. Ondanks een goede start degradeerden we. Er waren inderdaad meerdere opties, maar het verhaal van FC Utrecht sprak me aan. Een ambitieuze club, Europees voetbal. Bovendien is de VriendenLoterij Eredivisie voor mij een heerlijk podium. Ik geniet ervan voetballer te zijn en waar kan dat beter dan in Nederland? De VriendenLoterij Eredivisie is zeker voor aanvallende middenvelders een goede competitie om je te laten zien. Bovendien mag ik de Nederlandse humor wel. Ik ben sfeergevoelig.”
Bos
De Wit tekende voor drie seizoenen. Jans kon zodoende beschikken over een ervaren middenvelder met scorend vermogen en een enorme drive. Iemand die bovendien niets aan het toeval overlaat. Op zijn social media was afgelopen zomer al te zien hoe hij in de brandende zon zijn duurtrainingen deed. Afgelopen winter trakteerde hij zijn volgers op beelden vanaf een mountainbike. De middenvelder lacht. “Samen met mijn broer en zijn gezin hebben we een huis op Ibiza gehuurd. Drie dagen hebben we samen een mountainbike gehuurd en elkaar gek gemaakt. Hij is net zo bezeten van sport als ik; we pushen elkaar tot het uiterste. Die sportieve prikkel vind ik heerlijk, zelfs op de fiets.”
Op Topsportcomplex Overvecht wordt hij ook wel een vakidioot genoemd. Iemand die altijd bezig is met zijn lichaam en geest. “Dat vind ik een enorm compliment. Ik heb eigenlijk nooit grote spierblessures gehad. Dat probeer ik te voorkomen. Je moet mentaal én fysiek fit zijn. Daar ben ik veel mee bezig. Dat zit bijvoorbeeld in voeding, rust of de gym. Als mijn lichaam vraagt om rust, dan pak ik die ook. En als ik een prikkel nodig heb, ga ik het bos in en hang ik daar in de ringen.”
Met andere woorden: de motor staat altijd aan. “Zo kan je het wel zien. Aan het begin van het seizoen ging het veel over ons dubbele programma. De trainer vroeg of iedereen in staat was om twee wedstrijden in drie dagen te spelen. Ik zei: ‘Trainer, maak je geen zorgen. Dat doe ik eigenlijk al jaren.’ Dat was ik gewend bij Ajax én bij AZ. Ik ga eigenlijk wel lekker op dat ritme. Later heeft de trainer daar nooit meer naar gevraagd. Ik loop praktisch elke wedstrijd wel tussen de 12,5 en 13 kilometer. Dat klinkt heel veel, maar het gaat vooral om de waarde voor je team. Je kan nog zoveel lopen; het moet wel effectief zijn. Ik denk dat ik wel van waarde ben voor het team.”
AZ
Dat is een understatement. Zoals gezegd is De Wit een vaste waarde in het elftal van Jans. Toen er voorin wat minder te kiezen viel, speelde hij meer dan eens als nummer negen. Nu staat hij weer op zijn meest geliefde positie, kort achter de spits. “Als de trainer een beroep op mij doet, dan sta ik er. Op welke positie dan ook. Zo ben ik ook opgevoed. Maar net als iedereen heb ik een favoriete positie. Het is geen geheim waar ik het liefste sta.”
Dat weten ze in Alkmaar ook. De tegenstander van vanmiddag weet hoe belangrijk De Wit kan zijn. Andersom hebben de gasten weinig geheimen voor de middenvelder van FC Utrecht. “Ik zie eigenlijk weinig verschillen tussen de clubs FC Utrecht en AZ. Ze hebben dezelfde ambitie,” zo klinkt het. “AZ doet het superknap, ze zijn aardig constant. Maar FC Utrecht is die stappen ook aan het zetten. Het grootste verschil is waarschijnlijk de jeugdopleiding. Jongens stromen door naar het eerste elftal en maken uiteindelijk een mooie transfer. Dat gebeurt hier nog te weinig, al komen er wel goede talenten aan. De faciliteiten zijn vergelijkbaar, net als de ambitie. Utrecht is een grotere stad, dat zie je ook wel terug in het stadion. De sfeer is hier beter, intenser. Dat kunnen we in de wedstrijd tegen AZ goed gebruiken.”
De verschillen in de subtop zijn klein. Bij een overwinning op AZ doet FC Utrecht goede zaken in de VriendenLoterij Eredivisie. Na de goede resultaten van de laatste weken zou dat een mooie vervolgstap zijn. Opnieuw zien we het vuur in de ogen van De Wit. Hij gaat voor niets minder dan drie punten. “Na twee overwinningen hebben we onnodig gelijkgespeeld tegen PEC Zwolle (1-1). Doodzonde. Maar de stijgende lijn is ingezet. Wij willen altijd winnen, van iedereen. Ik geloof dat er dit seizoen nog genoeg is om voor te spelen. Wanneer dit seizoen geslaagd is? Dat vind ik lastig. Ons doel is Europees voetbal. Laat de winnaar van NEC–PSV de beker maar winnen, dat vergroot onze kans om Europa in te gaan. We zijn enorm ambitieus.”
