Trainer: Han Berger Voorzitter: Cees Werkhoven Topscorer: Leo van Veen (11)
Selectie
Staand v.l.n.r.: Ben Schubert, Ton de Kruyk, Herman Scheurs, Joop van Maurik, Blagoje Istatov, Hans van Breukelen, Leo van Veen, Ton Wickel, Piet Hamberg, Cees Koppelaar (looptrainer), Han Berger (trainer/coach).
Zittend v.l.n.r.: Jan Steuer, Koos van Tamelen, Wim Flight, Ton Witbaard, Ries Coté, Ton Hildebrand, Gerard Tervoort, André Hulsthorst, Bert Gozems, Marco Cabo, Henk Vonk (assistent trainer).
In dit jaar haalde Oranje een fraaie WK-finaleplaats in Argentinië. Maar in Europacup-verband zijn de Nederlandse clubs al rap uitgespeeld. Toch lijkt andermaal sprake van een sensationele ontwikkeling: zoals NEC een seizoen eerder is het ditmaal Roda JC dat zich in de kopgroep mengt en zich daar zelfs danig laat gelden. De eerste vijf wedstrijden van het nieuwe seizoen krijgen de Zuidlimburgers geen enkele treffer tegen, en op een nederlaag bij PSV na weigert Roda hardnekkig te buigen voor de concurrentie. Ajax, de naaste achtervolger, is eveneens ijzersterk begonnen met zeven opeenvolgende overwinningen. Maar mede door nederlagen bij MVV en Sparta raakt de club enigszins het spoor bijster. Na een thuisnederlaag tegen Roda JC (1-2) loopt de achterstand op diezelfde vereniging op tot drie punten. PSV blijft ondanks een zege op Ajax op enige afstand, evenals het weer aardig opgeknapte Feyenoord. Naarmate Roda JC langer aan kop blijft, dreigt dit seizoen een sensatie van de eerste orde, maar in maart wordt de oude orde hersteld. Ajax maakt geen belangrijke fouten meer en Roda verliest vijf achtereenvolgende uitwedstrijden. Daardoor eindigt de club tenslotte op de vijfde plaats, met tien punten achterstand. Feyenoord wordt in Amsterdam op 1-1 gehouden, waardoor de Ajax-voorsprong op vier punten komt. De Amsterdammers pakken tenslotte het kampioenschap na een gelijkspel met AZ ‘67. De titel komt niet zonder barensweeën: pas zes minuten voor tijd kan Ray Clarke middels een steenharde kopbal een achterstand wegwerken en het benodigde punt veilig stellen. AZ ‘67 weet zich voor het derde achtereenvolgende jaar behoorlijk te handhaven in de kopgroep. Maar ondanks een gulle sponsor en de ervaring van trainer Georg Kessler kan de stap naar de absolute top nog niet worden gemaakt. Alkmaar blijft dus vooralsnog van Europees voetbal verstoken. FC Twente kan zich daarvoor wel opmaken, dankzij een finaleplaats in de beker (waarin ze in tweede instantie verliezen van landskampioen Ajax). Op de onderste treden van de Eredivisie zijn de kaarten al snel geschud voor FC VVV. Ruim voor het einde van de competitie heeft de club een onoverbrugbare achterstand opgelopen. De tweede degradant wordt Volendam. De goede klassering van een jaar eerder kan niet worden herhaald. Na een spannende strijd met Haarlem, Vitesse en NEC moet Volendam afdalen. Een fraaie 5-0 overwinning op Twente is niet voldoende om het gat met Haarlem te dichten: zij winnen namelijk op dezelfde dag van FC Den Haag en stellen daarmee Eredivisievoetbal veilig. Het eerste-divisieseizoen verloopt zowel qua spanning als kwaliteit boeiend. Uiteindelijk is Excelsior de club die winnend over de meet gaat en één punt voorblijft op FC Groningen. In de nacompetitie loopt Groningen promotie mis als het op de slotdag 0-0 speelt tegen Fortuna SC. Willem II wint met 3-0 van Telstar, waardoor Willem II één doelpunt voorblijft op de Limburgse fusieclub. De wedstrijd Groningen - Telstar in de nacompetitie wordt door een incident voortijdig afgebroken. Met de promotie van Willem II komt een einde aan twaalf jaar Eredivisieloos voetbal in Tilburg.
