Trainer: Han Berger Voorzitter: Cees Werkhoven Topscorer: Leo van Veen (14)
Selectie
Staand v.l.n.r. (bovenste rij): Hans van Breukelen, Jan van de Akker, Henk van de Vlag, Willy Carbo, Ton de Kruyk, Ben Rietveld, Jan Stroomberg.
Staand v.l.n.r. (middelste rij): Han Berger (trainer), Joop Wildbret, Marco Cabo, Ton du Chatenier, Jan van Doorn, Jan Streuer, Koos van Tamelen, Gerard Tervoort, Ron Oostrom, Jan Verkaik (assistent trainer), Martin Ockhuysen.
Zittend v.l.n.r.: Jan van Staa, Wim Flight, Bert Gozems, Jan Wouters, Frans Adelaar, Gert Kruys, Ton Witbaard.
Voor het derde achtereenvolgende jaar neemt na enkele wedstrijden een verbazend sterk opererend ‘kleintje’ de kop, en ditmaal nog wel een debutant in de Eredivisie: Excelsior. Excelsior gold jarenlang als het arme broertje van stadgenoten Feyenoord en Sparta, en schiet dit seizoen plotseling omhoog en gaat na vier wedstrijden aan de leiding. De vreugde is echter van korte duur: al binnen een paar weken zijn de mannen van Woudenstein afgezakt naar de middenmoot, waar ze zich de rest van het seizoen knap weten te handhaven. Het hoogtepunt voor Excelsior is een zege op Feyenoord in de Kuip. De voormalige wereldkampioen verliest met 4-0. Dat is niet alleen pijnlijk voor Feyenoord als geheel, maar ook voor Wim Jansen. Jansen, die na een voetballeven bij die club zijn laatste wedstrijd speelt alvorens naar Amerika te vertrekken neemt zonder enig ceremonieel en dus ook zonder fatsoenlijk resultaat afscheid. Het is niet de enige domper die Feyenoord in een emotioneel seizoen te verwerken krijgt: Scheidsrechter Severein maakt in oktober een einde aan de wedstrijd tegen NAC als grensrechter Henk Matena een asbak tegen het hoofd geworpen krijgt. De Bredanaars hadden zojuist de stand op 2-2 gebracht, en het doorgaans zo gezellige ‘avondje-NAC’ krijgt zo een treurig slot. Pas in april wordt de wedstrijd zonder publiek op een woensdagmiddag uitgespeeld, en bezorgt Martien Vreijsen NAC zelfs nog de overwinning. Het zijn tegenvallers die Feyenoord aan het eind van het seizoen uit de kopgroep werpen, die verder bestaat uit Ajax, AZ ‘67 en PSV. Ajax is daarbij de constante ploeg: behoudens nederlagen bij Feyenoord en FC Twente worden de punten met fraaie regelmaat binnengehaald. De voorsprong loopt geleidelijk op tot negen punten. Maar in het laatste kwart van de competitie komt er ineens zand in de machinerie. Door nederlagen bij Roda JC en PEC Zwolle slinkt het gat met AZ ‘67 tot twee punten. Een recordnederlaag in eigen stadion tegen MVV (3-6) en een nieuwe misser bij FC Den Haag (1-0) lijken Ajax fataal te worden. Toch gaan ook de Alkmaarders tweemaal onderuit, bij Feyenoord en Twente. Op de slotdag, met nog altijd twee punten meer in handen dan AZ ‘67, lijkt Ajax alsnog de titel te vergooien bij Excelsior, dat na amper een kwartier met 2-0 leidt. Tenslotte slagen de Amsterdammers er nog vóór rust in de stand recht te trekken (2-2) en daarmee het noodzakelijke punt binnen te slepen. AZ laat bij NEC de laatste mogelijkheid liggen (1-0), wat betekent dat Ajax zich kampioen van Nederland mag noemen. Ajax, en daarmee Nederland, neemt aan het eind van het seizoen afscheid van een bekend gezicht: Ruud Krol. Net als Wim Jansen en vele iets minder gelauwerde spelers gaat hij zijn geluk beproeven in de Noordamerikaanse profcompetitie. Een terugkeer in de Eredivisie is er voor het groen-wit van FC Groningen. Na een onfortuinlijk verlopen vorig seizoen gunt iedereen ze hun plekje in de hoogste competitie. De ‘stadjers’ brengen talent mee in Ronald Koeman, Peter Houtman en de minst gepasseerde verdediging uit het betaalde voetbal. In een ongemeen spannende nacompetitie grijpt Volendam, de nummer twee in de normale eindstand, naast promotie door thuis van Wageningen te verliezen. De ‘bergbewoners’ winnen vier dagen later met 4-0 op Cambuur en kunnen daardoor de andere nieuwe plek in de Eredivisie innemen. Vitesse en Haarlem moeten na een enerverende degradatiestrijd hun plekken afstaan. UEFA-Cupvoetbal is er, behalve voor PSV, AZ ‘67 en FC Twente, voor het eerst ook voor FC Utrecht, met oudgediende Wim van Hanegem. Duidelijkheid komt er dit seizoen over schorsingen: voortaan kost een derde gele kaart een wedstrijd schorsing, evenals de vijfde, zesde en iedere volgende. Een systeem dat het, in iets aangepaste vorm, nog steeds uitstekend blijkt te doen.
